Integracja doświadczeń psychodelicznych – czym jest i dlaczego jest ważna?

Wprowadzenie do tematu integracji

W ostatnich latach coraz więcej mówi się o wykorzystaniu psychodelików w badaniach nad zdrowiem psychicznym. Choć może się wydawać, że jest to zupełnie nowy obszar, zainteresowanie psychodelikami w psychiatrii i psychologii ma znacznie dłuższą historię. Badania nad LSD i innymi substancjami rozwijały się szczególnie intensywnie w latach 50. i 60. XX wieku, zanim zmiany prawne związane z tzw. wojną z narkotykami znacząco ograniczyły możliwość prowadzenia dalszych badań. W Stanach Zjednoczonych uchwalona w 1970 roku Controlled Substances Act objęła między innymi LSD i psylocybinę najbardziej restrykcyjną kategorią substancji. [1]

Do badań nad psychodelikami zaczęto powracać pod koniec XX wieku. Ważnym momentem było uzyskanie w 2000 roku przez badaczy z Johns Hopkins University zgody na prowadzenie badań z udziałem osób, które wcześniej nie przyjmowały psychodelików. Kilka lat później opublikowano badanie Rolanda Griffithsa i współpracowników, w którym wykazano, że psylocybina w odpowiednio przygotowanych i wspierających warunkach może prowadzić do głębokich doświadczeń określanych jako mistyczne, którym uczestnicy przypisywali trwałe osobiste znaczenie. [2]

Współczesne badania koncentrują się między innymi na wykorzystaniu psylocybiny w depresji lekoopornej, zaburzeniach lękowych oraz cierpieniu psychicznym związanym z chorobą zagrażającą życiu. Wyniki części badań wskazują, że znaczenie dla efektów terapeutycznych może mieć nie tylko sama substancja, ale również charakter przeżycia, które jej towarzyszy. [3,4]

Doświadczenia psychodeliczne mogą obejmować poczucie jedności, głębokiego połączenia, zmiany sposobu postrzegania siebie i rzeczywistości czy tzw. ego dissolution – rozpuszczenie granic ego. Nie zawsze są one jednak łatwe czy jednoznacznie pozytywne. Mogą być również intensywne, dezorientujące albo trudne do zrozumienia po powrocie do codziennego funkcjonowania. [5]

Właśnie tutaj pojawia się pojęcie integracji doświadczeń psychodelicznych.

Integracja nie polega na tym, aby określić, „co naprawdę wydarzyło się” podczas doświadczenia, ani na tym, aby nadać mu z góry ustalone znaczenie. Jest raczej procesem stopniowego przyglądania się temu, co osoba przeżyła, jakie emocje, myśli, obrazy czy odczucia pojawiły się podczas doświadczenia oraz jakie znaczenie może mieć ono w kontekście jej życia. Ważne może być również pytanie, czy i w jaki sposób doświadczenie wpływa na codzienne funkcjonowanie, relacje, sposób przeżywania siebie czy podejmowane decyzje. [6,7]

Integracja może być potrzebna zarówno po doświadczeniach pojawiających się w ramach formalnych badań i terapii wspomaganej psychodelikami, jak i wtedy, gdy ktoś samodzielnie przebył doświadczenie psychodeliczne i chce je lepiej zrozumieć. Współczesne modele integracji korzystają z różnych podejść psychoterapeutycznych, między innymi mindfulness, ACT, podejść psychodynamicznych, pracy z ciałem czy Internal Family Systems. [7]

Interesujące jest to, że w tym obszarze pojawia się również przestrzeń dla perspektywy Gestalt. Szczególne znaczenie może mieć tutaj fenomenologiczne przyglądanie się doświadczeniu, kontakt ze sobą i otoczeniem oraz zwracanie uwagi na to, jak przeżycie jest obecne w aktualnym doświadczeniu człowieka – w emocjach, ciele, relacjach i sposobie nadawania znaczenia własnemu życiu.

Integracja nie musi więc oznaczać poszukiwania jednej interpretacji doświadczenia. Może być raczej zaproszeniem do tego, aby doświadczenie, niezależnie od tego, jak niezwykłe czy trudne było, stopniowo znalazło swoje miejsce w codziennym życiu.

Bibliografia

1. Carhart-Harris, R. L., & Goodwin, G. M. (2017). The Therapeutic Potential of Psychedelic Drugs: Past, Present, and Future. Neuropsychopharmacology, 42, 2105–2113. https://doi.org/10.1038/npp.2017.84
2. Griffiths, R. R., Richards, W. A., McCann, U., & Jesse, R. (2006). Psilocybin can occasion mystical-type experiences having substantial and sustained personal meaning and spiritual significance. Psychopharmacology, 187, 268–283. https://doi.org/10.1007/s00213-006-0457-5
3. Carhart-Harris, R. L., Bolstridge, M., Rucker, J., et al. (2016). Psilocybin with psychological support for treatment-resistant depression: an open-label feasibility study. The Lancet Psychiatry, 3(7), 619–627. https://doi.org/10.1016/S2215-0366(16)30065-7
4. Griffiths, R. R., Johnson, M. W., Carducci, M. A., et al. (2016). Psilocybin produces substantial and sustained decreases in depression and anxiety in patients with life-threatening cancer: A randomized double-blind trial. Journal of Psychopharmacology, 30(12), 1181–1197. https://doi.org/10.1177/0269881116675513
5. Nour, M. M., Evans, L., Nutt, D., & Carhart-Harris, R. L. (2016). Ego-Dissolution and Psychedelics: Validation of the Ego-Dissolution Inventory (EDI). Frontiers in Human Neuroscience, 10, 269. https://doi.org/10.3389/fnhum.2016.00269
6. Bathje, G. J., Majeski, E., & Kudowor, M. (2022). Psychedelic integration: An analysis of the concept and its practice. Frontiers in Psychology, 13, 824077. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.824077
7. Gorman, I., Nielson, E. M., Molinar, A., Cassidy, K., & Sabbagh, J. (2021). Psychedelic Harm Reduction and Integration: A Transtheoretical Model for Clinical Practice. Frontiers in Psychology, 12, 645246. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.645246
8. Carhart-Harris, R. L., Leech, R., Hellyer, P. J., et al. (2014). The entropic brain: a theory of conscious states informed by neuroimaging research with psychedelic drugs. Frontiers in Human Neuroscience, 8, 20. https://doi.org/10.3389/fnhum.2014.00020
9. Grof, S. (2000). Psychology of the Future: Lessons from Modern Consciousness Research. Albany: State University of New York Press.